Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου 2011

La belle indifference-Η μακάρια αδιαφορία


Noun

la belle indifference (uncountable)
(psychology, dated) A condition in which the person is unconcerned with symptoms caused by a conversion disorder. A naive, inappropriate lack of emotion or concern for the perceptions by others of one's disability, usually seen in persons with conversion disorder   www.wiktionary.org


Δεν ξέρεις πώς και πότε δεν σε νοιάζει τίποτα.Πώς όλα ξαφνικά ή από πάντα μοιάζουν ανούσια,άσκοπα,προγραμματισμένα."Το να μην σε νοιάζει τίποτα".Απλά ξυπνάς ένα πρωί και είναι παραμονή χριστουγέννων,και δεν σου βγαίνει να νιώσεις χριστούγεννα,να ευχηθείς,να ακούσεις κάλαντα.Σου βγαίνει να πεις ένα "ε και?",και να συνεχίσεις την μέρα σου τόσο μακάρια και αδιάφορα όσο συνέχισες την χθεσινή και όσο θα συνεχίσεις την αυριανή.
Την χθεσινή,την αυριανή,που ήταν και θα είναι γεμάτη από στιγμές,ανθρώπους.καταστάσεις.Κι εσυ όλα αυτά τα προσπερνάς,σαν να συμβαίνουν επειδή πρέπει να συμβαίνουν,σαν να και να μην υπήρχαν δεν θα είχε καμία διαφορά.
Ο κόσμος γύρω κινείται σε γρήγορους ρυθμους,πονάει,κλαίει,γελάει,στεναχωριέται,χαίρεται,χωρίζει,ερωτεύεται,κι εσύ απλά...επιβιώνεις.Με γνώμονα και ασπίδα ένα "ε και?",που ίσως ποτέ να μην είπες,αλλά μόνο αυτό να νιώθεις.
Δεν υπάρχει χαρά αλλά ούτε και πόνος,τίποτα ικανό να σε συγκινήσει,να γεμίσει το κενό που νιώθεις μέσα σου.Αλλά δεν σε νοιάζει που δεν γεμίζει κιόλας.
Κάπου εδώ θυμήθηκα τον Φιν,που όλο παράπονο,απορία ίσως και απόγνωση ρώτησε την Εστέλα "Πώς είναι να μην νιώθεις τίποτα?"..."Μακάρια αδιαφορία",θα απαντούσα αν ρώταγε εμένα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου