Σάββατο, 1 Οκτωβρίου 2011

πάκινγκ

Κούτες,,,παντού κούτες...βαλίτσες,συρτάρια και ντουλάπες ορθάνοιχτα.Ρούχα να ξεπροβάλουν από παντού,φορεμένα,αφόρετα,"αγαπημένα",τζην χιλιοσκισμένα,ρούχα με τα ταμπελάκια.Ρούχα δικά μου,ρούχα που δανείστηκα,ρούχα που μου χάρισαν,που μου έκανα δώρο,που μου τα έδωσαν σαν "αναμνηστικά".Η μπλούζα της πενταήμερης,το παλτό από το Σόχο,το φουστάνι για τον γάμο της αδερφής μου,η μπλούζα που ξέχασε εκείνος πριν 5 χρόνια...ρούχα...
 Σε άλλο σημείο βιβλία.Από το σχολείο,από το πανεπιστήμιο,από την σχολή,από τα αγγλικά και τα γαλλικά.Κιτρινισμένα,άλλα διαβασμένα,άλλα δεν ανοίχτηκαν ποτέ.Χιλιογραμμένα.."ΠΥΞ ΛΑΞ", "ΘΥΡΑ 7","ΡΟΔΟΣ 1997","BEVERLY HILLS 90210","B+I+K=B.F.F,E",στιχοι τραγουδιών.μουτζούρες,σκίτσα και ζωγραφιές,μούτζες,τρίλιζες,το όνομα μου γραμμένο παντού.
  Δίπλα από τα βιβλία άλμπουμ.Ναι,πρόλαβα να ζήσω την αγωνία του να περιμένεις να εμφανιστεί το φιλμ και να σκίσω αντί να διαγράψω τις φωτογραφίες με τα χάλια μου.Φωτογραφίες από εκείνες τις μικρές τις τετράγωνες τισ παιδικές,χρώματα ξεθωριασμένα,Φωτογραφίες από το πρώτο σπίτι που κοιτάζοντας τες θυμήθηκα την μυρωδιά του.Διακοπές,χριστούγενα,πάσχα στο χωριό.Μαμά,μπαμπάς,αδερφή,παππούδες και γιαγιάδες,θείοι θείες και ξαδέρφια.Αναμνήσεις και πάλι,από αυτες που φέρνουν ένα χαμόγελο ή ενα δάκρυ.Ή και τα δύο μαζί.Φωτογραφίες από το σχολείο,από εκείνη την άχαρη αφηβεία,από εκείνες τις απέλπιδες δραματικές προσπάθειες από παιδί να φανώ γυναίκα.Τρρρρραγική προσπάθεια.Εκδρομές,διακοπές,κατασκήνωση.Φωτογραφίες χαζές,από βόλτες στην Αθήνα,από βραδινές εξόδους,από όσα είδα,έκανα,με παρέα ή μόνη μου.31 χρόνια σε εικόνες.Αν κάποτε έρθει η στιγμή που θα περάσει η ζωή  μπροστά από τα μάτια μου,μάλλον ξέρω ποια "καρέ",θα δω.
 Σι ντι,σι ντι,σι ντι.Αναρίθμητα.Πότε άκουγα εγώ Λάμπη Λιβιεράτο?Και καλά που τον άκουγα,πήρα και σιντι του?Μάλλον το πήρα τότε που πήρα κι εκείνο του Κόκκοτα.Του υιού.Θα ήταν όταν θα βαρέθηκα να ακούω την κασέτα των prodigy στο walkman.Ντιβιντι από εφημερίδες,μάλιστα...Τον λόγο που διάλεξα να συλλέξω τα άπαντα των γουέστερν δεν θα τον μάθω ποτέ μάλλον.Ή αν θέλω να τον μάθω θα ανατρέξω στα ντιβιντι με την εγκυκλοπαίδια της αστρολογίας και θα τον ανακαλύψω στον γεννέθλιο ΄χαρτη μου.
 Βιβλία,λογοτεχνικά.Από "το καπλάνι της βιτρίνας",μέχρι τον "αλχημιστή"(ΑΠΕΤΑΞΑΜΗΝ ΑΠΕΤΑΞΑΜΗΝ),από τον"έρωτα στα χρόνια της χολέρας",τα άπαντα Καβάφη,από το"best moview of the 80's",μέχρι το "οι μεγάλες αλήθεις της τουαλέτας".Ναι οκ,και Δημουλίδου έχω,και το "Ανεξήγητο".
Περιοδικά..."Μανίνα","κατερίνα" σούπερ και απλή,μίκυ μάους,λούκυ λουκ,αστερίξ,το "τρίποντο",down town,nitro,cosmopolitan,national geographic,και μια "new york times",αδιάβαστη εννοείται!
 Πόστερ,στίκερς,κάρτες γεννεθλίων,ραβασάκια,γράμματα στοιβαγμένα σε κουτιά.Γραφικοί χαρακτληρες παιδικοί,ενήλικοι.Αποκόμματα εισητηρίων από θέατρα,συναυλίες,σινεμά,από την Ολυμπιάδα του 2004,εισητήρια αεροπλάνων,τρένων,βαποριών,φίλων παλιών.
Κούτες,βαλίτσες και δωμάτια που αδειάζουν.Για να γεμίσουν άλλα δωμάτια.Ποιο δύσκολο είναι να αδειάσεις,παρά να γεμίσεις τελικά.

3 σχόλια:

  1. Οντως μια ζωή. Τελειωσα να διαβαζω το κειμενο σου και με βρηκε να σκεφτηκε. Αυτο σημαινει πως πετυχε το σκοπο του και δυστυχως μου σπανιζει πια. Μπραβο. Και καλη αρχη. Α! Προσεχε τις κουτες. Ειναι ευθραυστο. Περιεχουν συναισθηματα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή